Jezelf bevrijden

Bijzondere tijd, de periode april, mei.  Pasen de herdenking van de dood en opstanding van Jezus,  gevolgd door dodenherdenking en bevrijdingsdag. Hoe waar kan de tekst van het lied: ‘Is de doodsangst overwonnen, is het alle dagen feest’! eigenlijk zijn?

Al ben ik niet kerkelijk, geloof ik wel dat het verhaal van The Passion er niet zomaar is. Jezus was een verbinder,  betrok mensen erbij die afgeschreven werden én hij stelde vragen bij oude wetten zodat mensen vrij konden worden.  De gevestigde orde zat daar niet op te wachten want die hadden macht, zekerheid van inkomen ook en geen belang bij verandering. Dit verhaal gaat door, niet alleen in verhaal maar ook door al onze ervaringen van mensen samen heen (geloof ik). Een verhaal van dood naar leven?

Deze strijd voert hij vooral met geweld- en oordeelloosheid als motto, omdat hij geloofde dat de mensen die hem dingen aandeden, zichzelf niet kenden.  Deze mensen dachten hun masker, hun status nodig te hebben om overeind te blijven.  Jezus geloofde dat elk mens in principe als hem was, bron van liefde en licht.  Alleen zijn vijanden durfden daar niet op te vertrouwen, en daarom kon Jezus zelfs deze mensen liefhebben, met alle moeite en weerstand die dat opriep.

In deze roerige tijd hoor ik veel mensen negatief denken over de wereld en haar toekomst. Vraagstukken over economie en welvaart, terrorisme, geweld, milieu en immigratie zijn moeilijk en groot.  Ik hoop waarlijk dat we dit alles blijven zien als uitdaging. Ik wil blijven geloven in een hoopvolle toekomst, een weg van bevrijding.  Het probleem met deze weg is, dat onze mind (ego) alleen antwoorden en feiten kent vanuit het verleden en nieuwe mogelijkheden al gauw als onmogelijk ziet. Antwoorden alleen vanuit wetenschap hebben ons veel gebracht, maar wel licht, komt het nu meer aan op: in vertrouwen te stappen, voorbij het weten. Voelt u weerstand? Wellicht ligt daar een uitdaging?

Zoals gezegd, dit vertrouwen is moeilijk voor ons ego, want die wil graag weten. Als iets in een hokje past is het duidelijk. Spiritualiteit wordt dan weleens als zweverig gezien. Als dat een reden is om het buiten de deur te houden, vraag ik me vaak af of de werkelijke reden om het af te wijzen niet angst of pijn is.

Hoe minder gedefinieerd je `ik` en je `waarheden` hoe meer ruimte?  Geldt voor mij in elk geval wel. Een moeilijke fase voor menig mens en mensheid. Was en is het ook zeker voor mij, maar het mooie is, hoe meer ik durf te twijfelen aan al mijn eigen overtuigingen en waarheden, hoe meer vrijheid en blijdschap ik proef, naast natuurlijk moeilijkheden.

Wat ik veroordeelde in een ander, veroordeelde ik in mijzelf.  Als we kijken naar de geschiedenis is dit wat we vooral gedaan hebben, (ver)oordelen. Het leert ons dat elkaar veroordelen omdat je van een ander geloof of ras bent, alleen maar ellende oplevert.  Dit is wel hoe we het in de hele geschiedenis hebben gedaan, tot een climax met WO2. Veel oude structuren waren en zijn nog steeds gebaseerd op oude systemen van macht en status: in religies, in de kerk, in ordening van landen, in de economie en samenleving, orde van kennis.  Het bewustzijn dat dit niet de weg is, is gelukkig gegroeid en groeiende.  Wellicht dat dit collectieve bewustzijn, ons oproept, nog dieper te kijken in onszelf, onze maskers van ons ego (weten, macht, controle) verder af te leggen, zodat ons hart meer tot zijn recht kan komen.  Het hart en de rol daarvan in het leven, kan ook alleen groter worden als we durven te geloven dat dat kan! Kan het hart weten, spreken en voelen?  Wel licht, zijn we te aards gericht en kunnen krachten als dankbaarheid, liefde en heling in alles wat ons daar van weg houdt of weerstand oproept meer en dieper hun werk doen.  Omdenken ten top is misschien wel dat het universum één grote bron van energie en liefde is, en alles wat ons daarvan weg houdt, is onze eigen angst en menselijke ervaringen tot nu toe. Misschien is alles wat daarvoor nodig is, een beetje anders durven zijn. Wel licht alleen wat meer je diepste zelf te durven leven……. Optimaal in het hier en nu kunnen zijn met alles wat er is. Het lichaam met haar zintuigen in optimale staat, geeft optimaal genieten toch? De hele geschiedenis van ons mensen is geschreven omdat we gericht waren op de verschillen tussen ons. Wellicht is een toekomst mogelijk als we ons meer richten op de overeenkomsten en dat we meer op elkaar lijken dan gedacht?  Simpele antwoorden waar we erg moeilijk over doen? Transformatie tijdperk van ego naar hartbewustzijn?

Hier is (nog) geen wetenschappelijk bewijs voor en dat maakt het ook spannend. Wetenschap heeft ons veel gebracht, maar de volgende stap gaat wellicht (eerst) voorbij het weten. Wetenschappers zelf weten dat veel nog niet ontdekt is ook, staan open om te onderzoeken.  Mooi is het om te zien dat binnen ACT (3e generatie Cognitieve Gedragstherapie) wetenschap èn spiritualiteit elkaar gevonden hebben. Binnen onze begeleiding en training maken we hier veel gebruik van. Elke nieuwe stap in de menselijke geschiedenis begon met mensen die geloven dat er iets kon, wat tot dan toe onmogelijk was. Het oude spreekwoord, waar een wil is, is een weg, is ook in deze tijd een interessante?

Uit eigen ervaring zeg ik het is niet altijd een makkelijke weg, maar wel één die leidt naar meer ervaren van zinvolheid, blijdschap, gezondheid en energie en dankbaarheid voor alles wat is.  Ik wens u een tijd van vertrouwen toe en waar u ook bent of gaat: een goede reis!

Geïnspireerd door Nelson Mandela`s lijfspreuk: onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn, onze grootste angst is dat we volmaakt en licht zijn.

#gelezon #volmaaktzijn #liefde #wittewereldoverbrugger #vergeven #gelemens #positiefdenken

Sandra Bolte

Kinder-en Jeugdtherapeut, Coach Hartgedragen Ouderschap, ontwikkelaar Tzolkind

www.tzolkind.nl www.puurtherapie.nl

Geplaatst in Geen categorie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *